ریاست مرکز
ریاست مرکز
 
دکتر محسن محبی در سال ۱۳۳۰ و در خانواده ای روحانی متولد گردید. دوران متوسطه را در دبیرستان علوی و سپس در دبیرستان دارالفنون (رشته ادبی) سپری نمود. مدتی را در رشته اقتصاد در دانشگاه شیراز به مطالعه مشغول گردید و سپس به توصیه پدر و دوستانش مسیر خود را به رشته حقوق دانشگاه تهران که در آن رشته هم قبول شده بود، تغییر داد. پس به سال ۱۳۵۲ فارغ التحصیل رشته حقوق قضائی شد و در خرداد ۱۳۵۴ در بانک ملی ایران استخدام گردید.
وی تحصیلات عالی خود را در رشته حقوق خصوصی در دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی آن روزگار) ادامه داد(۱۳۵6). رساله فوق لیسانس محسن محبی جوان در ابتدا با راهنمایی شادروان دکتر سید حسن امامی بود (حق شرط) اما  بعد از پیروزی انقلاب ناگزیر شد با استاد دیگری به عنوان استاد راهنما کار کند. پس نعم البدل حاصل شد و شادروان دکتر مهدی شهیدی استاد راهنمای وی شد و این به سال ۱۳۶۳ بود. دکتر شهیدی می دانست که شاگردش مختصر سابقه ای در دروس حوزوی دارد و به وی خیلی لطف و توجه داشت. دکتر شهیدی دقت نظر خاصی داشت و راهنمایی هر موضوعی را به عنوان رساله فوق لیسانس - کارشناسی ارشد -  نمی پذیرفت. اما از آنجایی که محسن محبی دانشجوی امام جمعه بود و ضمناً بعد از تعویض استاد راهنما، موضوع رساله را به «جنبه های حقوقی اعتبارات اسنادی بانکی» تغییر داد که به قول دکتر شهیدی، در آن سال ها بسی تازه و بدیع بود، راهنمایی رساله وی را بر عهده گرفت.
در سال ۱۳۶۱، دیوان داوری دعاوی ایران و امریکا بر اساس بیانیه های الجزایر(۱۳۵۹) تشکیل شد تا به دعاوی اتباع و دولتین ایران و امریکا رسیدگی کند. از طرفی حجم انبوه دعاوی در دادگاه های خارجی و مراجع داوری بین المللی و له و علیه دولت نو پای انقلاب مطرح شده بود که مدیریت و دفاع در برابر آنها محتاج استفاده از خدمات وکلا و حقوقدانان مبرز و مطلع در امور بین المللی بود. برای همین منظور، دفتر خدمات حقوقی بین المللی (وابسته به نخست وزیری و بعداً ریاست جمهوری) تاسیس شد که کار اصلی آن نظارت، هماهنگی و برنامه ریزی در دعاوی بین المللی له و علیه دولت بود. در همین راستا، در سال ۱۳۶۲ از دکتر محبی برای همکاری با دفتر خدمات دعوت شد و وی از بانک ملی ایران مأمور خدمت در دفتر خدمات حقوقی بین المللی شد که قریب بیست و دو سال، یعنی تا زمان بازنشستگی اش، ادامه یافت. ابتدا بعنوان مشاور حقوقی و پس از اندکی، در دوران سرپرستی دکتر افتخار جهرمی در دفتر خدمات، معاون حقوقی و عملا قائم مقام دفتر شد.
سال ۱۳۶۹ بعنوان سرپرست شعبه لاهه دفتر خدمات به هلند (لاهه) اعزام شد و از نزدیک با دیوان داوری در لاهه کار می کرد. در همان دوران و بعد از پنج سال تلاش علمی و عملی موفق گردید در سال ۱۳۷۴ در مقطع دکتری رشته حقوق بین الملل دانشگاه لوآن بلژیک (Louain-la-Neuve) فارغ التحصیل گردد. این دانشگاه جزو پنج دانشگاه درجه اول اروپا در ردیف اکسفورد و کمبریج و ماکس پلانگ است. استاد راهنمای ایشان در دوره دکتری، پروفسور فرانسوا ریگو بود و موضوع رساله اش «ماهیت حقوق بین الملل دیوان داوری دعاوی ایران و امریکا» بوده است که با درجه ممتاز و با تحسین ژوری پذیرفته شد. پروفسور «فالون» و پروفسور «جو ورهون» مشاورت رساله ایشان را بر عهده داشتند و شادروان پروفسور «یان برانلی» نیز رساله او را خوانده و بر کار ایشان در دوره دکتری نظارت داشته است.
در همین دوران، وی در چندین دوره تابستانی آکادمی حقوق بین الملل لاهه نیز شرکت کرده و بر تجربیات علمی و عملی خود افزود.
دکتر محسن محبی در سال ۱۳۶۴ زمانی که معاون دفتر خدمات حقوقی بود، توانست اولین مجله حقوق بین الملل ایران را به اسم «مجله حقوقی» راه اندازی نماید که برای مدت های مدید سردبیری آن را نیز بر عهده داشت و اعتبار علمی فراوانی در جامعه حقوقی کشور کسب نمود. از نوآوری های این مجله بخش اسناد بین المللی آن است که اغلب آنها ترجمه خود اوست.
از سال ۱۳۷۶ (پس از بازگشت از مأموریت هلند) از امور اجرائی یکسره کناره گرفت و به فعالیت های علمی و آکادمیک پرداخت و در همین دوران بیش از 50 عنوان مقاله فارسی و انگلیسی در حوزه حقوق بین الملل، داوری بین المللی، و حقوق بانکی و فلسفه حقوق بین الملل تألیف و یا ترجمه کرده است. ذوق ادبی دکتر محسن محبی موجب شد تا از فعالیت در مجلات ادبی نیز غافل نماند بطوریکه ده ها مقاله در حوزه ادبیات و شعر و نقد ادبی نیز از وی منتشر شده است.
کتب ارزشمندی از ایشان به چاپ رسیده است که برخی به زبان انگلیسی بوده اند. انتشارات حقوقی  معتبر کلوئر(Kluwer Law Publication)، کتاب دیوان داوری ایران ـ آمریکا ایشان را در سال ۲۰۰۰ منتشر نمود که بعداً توسط دکتر محمد حبیبی به فارسی ترجمه و با نام «دیوان داوری ایران و امریکا: ماهیت، صلاحیت، ساختار» در سال ۱۳۸۲ منتشر گردید و در سال 1392 تمدید چاپ شد. مجموعه چند مقاله درباره بیانیه های الجزایر، داوری و موسسات دولتی، نظام داوری اتاق بازرگانی بین المللی (ICC)، مباحثی از حقوق نفت و گاز و فلسفه حقوق بین الملل از دیگر آثار این چهره حقوقی کشور است.
دکتر محسن محبی در سال ۱۳۸۷ مدت ها معاون پژوهشی مرکز گفت و گوی تمدن ها بود. ایشان در حال حاضر عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد (مرکز علوم و تحقیقات) هستند و در مقاطع فوق لیسانس و دکتری حقوق بین الملل در دانشگاه های مختلف تدریس می کند. ضمناً وی از پیشگامان ترویج و گسترش داوری بویژه داوری بین المللی در حقوق ایران است و سال هاست در این زمینه فعالیت دارد. وی از سال 1384 به دبیرکلی مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران منصوب شد و مشغول فعالیت است. دکتر محسن محبی سال ها داور ایرانی عضو دیوان بین المللی داوری  (ICC) در  پاریس نیز می باشد. وی از سال 1394جزو گروه داوران ایرانی در دیوان دائمی داوری (PCA) در لاهه است.
ایشان جزو مولفین و مترجمین دائره المعارف «دانش گستر» بوده و مختصری از شرح حال وی در این دائره المعارف چاپ شده است.
 
روسای مرکز امور حقوقی بین المللی عبارتند از:
  • آقای دکتر منوچهر محمدی (از 1361 تا 1362)
  • آقای دکتر گودرز افتخار جهرمی (از 1362 تا 1384)
  • آقای عباسعلی رحیمی اصفهانی (از 1384 تا 1387)
  • آقای مجید جعفرزاده (از 1387 تا 1392)
  • آقای دکتر محسن محبی (از 1394 تاکنون)
 
 
1
سایت های فارسی
رئیس جمهور
سایت مجله حقوقی بین المللی
کتابخانه مرکز امور حقوقی بین‌المللی ریاست جمهوری
سايت قوانين و مقررات كشور
سایت های خارجی
دیوان دائمی داوری