1399/5/4 شنبه
فارسی
 
.

سپتامبر پرهیاهو؛ صدور اعلامیه ورود ثالث از سوی 13 دولت جدید در پرونده «ادعاهای نسل-کشی به موجب کنوانسیون منع و مجازات جرم نسل‌کشی»

.
.


سپتامبر پرهیاهو؛ صدور اعلامیه ورود  ثالث از سوی 13 دولت جدید در پرونده «ادعاهای نسل‌کشی به موجب کنوانسیون منع و مجازات جرم نسل‌کشی»
 
روز 24 فوریه سال جاری میلادی روسیه یک عملیات ویژه نظامی را با ورود به خاک اوکراین، همسایه غربی خود آغاز کرد. متعاقباً در 25 فوریه دولت اوکراین دادخواست خود را علیه روسیه با استناد به ماده 36 اساسنامه و ماده 9 کنوانسیون منع و مجازات نسل‌کشی  به دیوان بین‌المللی دادگستری تقدیم نمود. در این پرونده، اوکراین از دیوان خواست صلاحیت خود را بر این اساس اعمال کند که در مفهوم ماده نهم کنوانسیون، بین اوکراین و روسیه در رابطه با تفسیر، اعمال یا اجرای کنوانسیون نسل‌کشی اختلاف وجود دارد. در این قضیه، خواهان از دیوان خواست که اعلام کند که مطابق ماده سوم کنوانسیون پیش‌گفته، در مناطق لوهانسک و دونتسک نسل‌کشی صورت نگرفته و از این رو، دولت روسیه نمی‌تواند براساس ادعای دروغین خود اقدامی علیه اوکراین انجام دهد.
در ماه سپتامبر دولت‌های آلمان، ایالات متحده آمریکا، سوئد، رومانی، فرانسه، لهستان، ایتالیا، دانمارک، ایرلند، فنلاند، استونی، اسپانیا و استرالیا  در فاصله‌ی زمانی کوتاهی از یکدیگر اعلامیه ورود ثالث  را در قضیه فوق‌الذکر تقدیم دیوان بین‌المللی دادگستری نمودند. تا پیش از این، دولت‌های لتونی، لیتوانی، نیوزلند، بریتانیا اعلامیه ورود به عنوان ثالث را در قضیه مذکور به دیوان تقدیم کرده بودند. بدین ترتیب، تاکنون (4 اکتبر) در مجموع 17 دولت خواستار ورود به این پرونده شده‌اند.
ورود دولت‌های جدید، پرونده مطروحه را به یکی از پرونده‌های شلوغ و جنجال‌برانگیز دیوان مبدل ساخته است. از جهات توجیه مشترک دولت‌های متقاضی ورود، استناد به عضویت درکنوانسیون منع و مجازات نسل‌کشی  و اعمال حق این دولت‌ها به موجب آن می‌باشد. همچنین به زعم آنها، از آنجایی که مقررات منع نسل‌کشی از قواعد آمره حقوق بین‌الملل به شمار می‌آید، تمام کشورهای عضو کنوانسیون در حصول اطمینان از تفسیر، اجرا و تحقق صحیح کنوانسیون منافع قابل توجهی دارند. با تمام این‌ها، دولت‌های خواهان ورود بر این امر تأکید می‌ورزند که  مطابق ماده 63 اساسنامه و رویه قضایی دیوان در این مورد، به دنبال تبدیل شدن به یک طرف دعوی نیستند؛ اما به موجب اساسنامه، رأی را برای خود الزام‌آور میدانند. مضافاً آنها این حق را برای خود محفوظ میدارند که در صورت پذیرش اعلامیه ورود خود، استدلالات بیشتری در خصوص کنوانسیون مزبور بیان نمایند. همچنین در این ارتباط، مطابق ماده 83  اساسنامه دیوان از اوکراین و روسیه خواسته شده تا نظرات خود را در خصوص اعلامیه ورود دولت‌ها اعلام نمایند.
در نهایت، گفتنی است مطابق ماده 63 اساسنامه، برای دولت‌های عضو یک کنوانسیون که طرف دعوی نیستند، حق ورود به عنوان ثالث در موضوعات راجع به تفسیر کنوانسیون در نظر گرفته شده است؛ در واقع، دیوان باید دو شرط را در پذیرش ورود کشورهای متقاضی احراز نماید. نخست، آن که قضیه مطروحه در مورد تفسیر یک کنوانسیون باشد؛ دوم آن که برای دیوان احراز شود که دولت‌های متقاضی ورود، عضو این کنوانسیون هستند. به محض اجتماع این دو شرط دیوان باید به دولت ذینفع اجازه ورود بدهد.
لینک‌های مفید برای مطالعه بیشتر:

 
.
 
امتیاز دهی
 
 

نسخه قابل چاپ